بلیچینگ دندان

سفیدکردن دندان

سفید کردن دندان یا بلیچینگ دندان (Bleaching)

بلیچینگ (سفید کردن) دندان روشی رایج برای برگرداندن رنگ دندان‌هایی است که به سبب عوامل مختلف مانند کشیدن سیگار، نوشیدن چای و قهوه و یا دیگر عوامل، تغییر رنگ داده‌اند.

اولین قدم برای رسیدن به این تصمیم که آیا سفید کردن دندان ها برای شما کار درستی است یا نه، معاینه توسط دندانپزشک است. دندانپزشک با معاینه و تهیه عکس‌های رادیوگرافی می‌تواند به عامل بدرنگ شدن (تغییر رنگ) دندان ها پی ببرد. این بهترین کاری است که می توانید انجام دهید و بهترین فردی که می تواند شما را راهنمایی کند دندانپزشک شماست. توجه داشته باشید که رنگ طبیعی و مطلوب دندان ها باید شبیه به رنگ سفیدی چشم‌هایتان باشد.

آیا تمام دندان‌ها به یک اندازه سفید می‌شوند؟

تمام دندان ها به یک درجه از سفیدی نمی‌رسند. هر دندان دارای یک حداکثر سفیدی است که بیشتر از آن سفید نخواهند شد، بدون در نظر گرفتن تکنیک مورد استفاده، پراکسید در 5 الی 15 دقیقه بداخل مینا نفوذ می کند و از آنجا به عاج و حتی می تواند به پالپ دندان برسد. علاوه بر اینکه رنگدانه ها را از روی دندان بر می‌دارد، می‌تواند بر روی رنگ عاج نیز اثر بگذارد و آنرا نیز تغییر دهد. بیشتر دندان ها بعد از بلیچینگ کدر می شوند و شفافیتشان کم می شود و لی دندانی که خود در حال حاضر بسیار شفاف است، شفاف باقی می‌ماند و بنابراین ظاهرا اصلا سفید نمی شود.

چه روش‌هایی برای سفید کردن دندان ها وجود دارد و از نظر سلامت، موثر بودن و زمان چگونه مقایسه می‌شوند؟

بطور کلی سه روش وجود دارد، سفید کردن در مطب (توسط دندانپزشک)، بلیچینگ در خانه با استفاده از قالب پلاستیکی قابل انعطاف (که به آن سفید کردن همراه با نایت‌گارد می‌گویند) و محصولات تجاری که در داروخانه ها به فروش می‌رسند.
هر کدام از آن‌ها دارای تکنیک های مختلف هستند و غلظت و ترکیب مواد هر کدام نیز با هم متفاوت هستند. با اینکه هرکدام دارای اثر متفاوت در سفید کنندگی هستند ولی تحقیقات نشان می دهد که بهترین روش استفاده از تری های پلاستیکی که مخصوص فرد ساخته شده است و استفاده از کارباماید پراکسید 10% تحت نظارت و دستور دندانپزشک در خانه می‌باشد.

آیا سفید کردن دندان (بلیچینگ) می‌تواند به دندان‌ها آسیب بزند؟

بسیاری از تحقیقات نشان داده اند که استفاده از پراکساید با غلظت کم، که از شرکت و برند معتبر تهیه شده باشد، اگر متعاقب معاینه دندانپزشکی و به روش صحیح استفاده شود کاملا بی خطر است. البته حساسیت دندان یکی از عوارض شایع سفید کردن دندان می باشد. موادی که بر روی آن‌ها تحقیقات کاملی صورت گرفته و بصورت شایع استفاده می شوند معمولا مایع پراکسید 10% می باشد که به عنوان ماده بلیچینگ در منزل استفاده می شوند و یا هیدروژن پراکسید 35% می باشد که به عنوان ماده سفید کننده ‌دندان در مطب دندانپزشکی استفاده می گردد. استفاده از مایه پراکسید (در منزل) معمولا بیشتر فعال می مانند (حدود 10 ساعت) و دارای اسیدیته کمتر می باشد تا مینای دندان را تحت تاثیر منفی قرار ندهد و احیانا موجب پوسیدگی نگردد. پراکسید هیدروژن معمولا در غلظت های بالاتر مورد استفاده قرار می گیرد و حدودا 1 ساعت فعال می ماند و اسیدیته بیشتری دارد، بنابراین نباید بر روی دندان زیاد باقی بماند و بهتر است استفاده از آن تحت نظارت دندانپزشک و در مطب باشد. البته غلظت های متفاوتی بنا به نوع خواسته و تکنیک، مورد استفاده قرار می گیرند که بر اساس آن دندانپزشک گاهی باید لثه را نیز محافظت کند، چون پراکسید حتی در غلظت های کم نیز می تواند موجب سوزاندن لثه ای که التهاب دارد ‌شود. بنابراین حتما باید التهاب لثه را قبل از سفید کردن دندان از بین ببریم. توصیه می شود که حدودا 2 هفته بعد از جرم‌ گیری سفید کردن دندان انجام گردد.

دکتر نهال سناوندی جراح دندانپزشک زیبایی و ترمیمی